Ο ΝΕΚΡΟΣ (1995)

Ο ΝΕΚΡΟΣ (1995)

Κριτική από το cine.gr
Είναι κακό να ταξιδεύεις με ένα νεκρό άνθρωπο…

Όλοι οι δημιουργοί φτάνουν στο προσωπικό τους απόγειο και του Jim Jarmusch σίγουρα αυτό είναι ο Νεκρός. Ο Αμερικανός ανεξάρτητος σκηνοθέτης έχει στο βιογραφικό του και άλλες σπουδαίες ταινίες όπως τα Πέρα από το Παράδεισο, Στη Παγίδα του Νόμου, Ghost Dog: Ο Τρόπος των Σαμουράι και το πρόσφατο Τσακισμένα Λουλούδια. Ταινίες προσωπικές και ιδιότυπες, ποτέ όμως στο ύψος του ελεγειακού αυτού έργου.

Είναι ένα ξεχωριστό σε σκηνοθετική σύλληψη και άκρως μυσταγωγικό γουέστερν, που βλέπει την Άγρια Δύση με γενναίο και παρωδιακό βλέμμα. Με μανία στη λεπτομέρεια του χώρου και ατάκες λίγες αλλά μετρημένες, ο Jarmusch βρίσκει την τόλμη να αποστραφεί από τις ρίζες του αμερικανικού έθνους και να απαγγείλει ποίηση μέσα στο σκούρο τοπίο. Όλα αυτά, με την επιβλητική ασπρόμαυρη φωτογραφία του Robby Mueller και υπό τις ταιριαστές μπλουζ νότες του Neil Young, που φαίνεται περισσότερο να αυτοσχεδιάζει.

Από τη πρώτη κιόλας σκηνή, αντιλαμβανόμαστε την είσοδο του κεντρικού ήρωα στην κόλαση, στο πέρας της διαδρομής με το τρένο. Με την ευγενική του περιβολή μοιάζει σαν τη μύγα μες το γάλα, μια μύγα που δεν μπορεί να επιβιώσει ούτε για ένα βράδυ σε αυτό τον κόσμο των κακών πνευμάτων. Κι αρχίζει το ταξίδι του με σύμμαχους τα καλά πνεύματα, τους ινδιάνους, για να βρει τη λύτρωση. Θα περάσει μέσα από Λαιστρυγόνες και από Κύκλωπες, φιγούρες γκροτέσκες και δαιμονικές. Θα γνωρίσει τον Κανένα, τη βοήθεια από τη διανόηση, τον αυτόχθονα Αμερικανό που θα τον οδηγήσει ως το τέλος του ταξιδιού. Και εκεί τον περιμένει ο Αχέροντας, το λυτρωτικό έσχατο, εκεί που ο ουρανός αγγίζει την θάλασσα.

Κριτική Σύνοψη
Δεν χρειάζονται πολλά περισσότερα λόγια για μια από τις σημαντικότερες ταινίες των 1990. Αν δε το έχετε δει, τρέξτε και αν το έχετε ήδη δει, ξαναδείτε το. Ο Jarmusch καθηλώνει με τις εικόνες από το πρώτο κιόλας πλάνο και σε κατακτάει με το αμοραλιστικό του χιούμορ και τους παρακμιακούς του χαρακτήρες. Μια εικόνα της Άγριας Δύσης που δεν παραπέμπει σε καμία παλαιότερη, δημιουργώντας νέους κανόνες στο είδος. Η καλύτερη εμφάνιση του Johnny Depp, που συνοδεύεται από χαρακτηριστικούς δεύτερους ρόλους και άλλους, όπως ο Robert Mitchum, που με ένα απλό πέρασμα σημαδεύουν τη ταινία.

Βαθμολογία: 4/10 Stars4/10 Stars4/10 Stars4/10 Stars (4/5)

Σταύρος Γανωτής